آرمسترانگ ؛ دوچرخه سواری استثنایی (۲)

از نگاه بروینیل كه آرمسترانگ را غیرقابل جایگزینی اعلام و توصیف كرده است، دوچرخه سواری تا چند سال پیش ورزشی سنتی و مبتنی بر ارزش های قدیمی بود، اما آن موازین عوض شده است و یكی از دلایل و عوامل اصلی تغییر، لنس بوده است.

مردی كه می نشست و روی تك تك مراحل تور برنامه ریزی می كرد. از طول مسافت گرفته تا بریدگی ها و مشخصات جاده و ویژگی های مسیر و توان دوچرخه خودش و دیگران. او با تور زندگی می كرد.
آرمسترانگ به لحاظ شمار و تنوع پیروزی هایش به گرد پای ادی مركس هم نمی رسد، اما به اعتقاد بروینیل سال و زمانه عوض شده است و اگر در گذشته می شد هر سه تور كلاسیك را برد، الان بردن حتی یكی از آنها چنان تداركات و ایثاری را می طلبد كه مجبورید از دو تای دیگر صرف نظر كنید.

در گذشته توردوفرانس مختصرتر و محدودتر از این بود. ۱۰ ، ۱۲ تیم می آمدند و فوق ستاره ها كم شمار بودند و مسابقه ها نیز به یكدیگر شباهت داشت، این روال به تدریج عوض شد و در دوره آرمسترانگ به اوج دشواری خود رسید.

حتما بخوانید:   نحوه برگزاری مسابقات دوچرخه سواری سرعت

هنر او این بود كه به همه ما نشان بدهد چطور می توان در این شرایط كمرشكن سروری كرد. یادتان باشد حتی اگر آرمسترانگ باشید، امكان ندارد كه بتوانید هر سه تور كلاسیك را با هم ببرید. در دوره انكتیل و مركس و حتی هیتو می شد، الان نمی شود.

آرمسترانگ قبل از ابتلا به سرطان در هیئت یك جوان شگفتی ساز مدال طلای مسابقات دوچرخه سواری روی جاده جهان را به سال ۱۹۹۳ برد و بعداً دور سوئیس، دوفن لیبر و فلش والوند را هم فتح كرد.

آیا اینها برای قرار گرفتن در كنار مركس كه پنج بار هم «جیرو» را برد و چند دوجین از مسابقات كلاسیك یك روزه را ضمیمه نامش كرد، كفایت می كند؟ تفاوت از كجا تا به كجاست؟ فقط هفت تور لنس بر پنج تور مركس می چربد. اما بابی اولیش هم تیمی آرمسترانگ می گوید: «لنس پرتلاش ترین و هدفمندترین ركاب زنی است كه در عمرم دیده ام. یادگار و میراث ورزشی به جای مانده از او دقیق شدن روی جزئیات است.او آنچنان بر روی مسائل دقت به خرج می داد كه هرگز نمونه اش نزد سایرین دیده نشده است. وقتی تازه كارمان را شروع كرده بودیم، به چشم یك رقیب به او نگاه می كردیم و حالا از هواداران ویژه او هستم.»

حتما بخوانید:   میانگین سرعت در دوچرخه سواری

آرمسترانگ یكشنبه شب در چنان فضایی خداحافظی كرد. او با ۴۰/۴ دقیقه برتری بر ایوان باسو ایتالیایی و برتری های فزون تر بر یان اوله ریش آلمانی، الكساندر وینوكوردف قزاقستانی و مایكل راسموسن دانماركی هفتمین قهرمانی متوالی اش را در تور قطعی كرد.

این قهرمانی از مرحله یازدهم و دوازدهم به بعد قطعی شده بود. حالا كه او نیست نام های فوق همگی مدعی گرفتن جای او هستند و باسو، راسموسن و حتی «اوله ریش پیر شده» به یك اندازه مدعی هستند.اما قهرمان شدن در غیاب او مثل این می ماند كه در ورزش دوچرخه سواری بدون بزرگانی چون آرمسترانگ یكه تازی كنید و كارتان را تاریخی بینگارید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *