تفاوت بین دوچرخه جاده و دوچرخه کوهستان

اگرچه انواع بسیاری از دوچرخه وجود دارد، اما دوچرخه جاده و دوچرخه کوهستان از محبوبترین نوع دوچرخه در بین دوچرخه سواران است. طبق یک قانون کلی دوچرخه هایی که برای جاده طراحی شده اند، بیشتر به کارائی سرعت در آنها توجه شده است و در دوچرخه های کوهستان آنچه  از اهمیت بالایی برخوردار است، استقامت دوچرخه است. در هر صورت بررسی تفاوت های موجود بین این دو دوچرخه در 4 حوزه کمک شایانی به شناخت کارائی آنها و استفاده صحیح از این دو دوچرخه می کند.

شکل:

دوچرخه جاده برای داشتن سرعت طراحی شده است و عموما طرز نشستن دوچرخه سوار در آن به شکل خمیده، رو به جلو، بسیار نزدیک به پدال ها و میله بالایی بدنه دوچرخه است. این طرز نشستن در دوچرخه های جاده برای این است که دوچرخه سوار قدرت بیشتری از پاهای خود بگیرد.

اما در دوچرخه کوهستان کمر به شکل صاف قرار می گیرد و فشار بر آن وارد می شود. این تفاوت  در طراحی انواع مختلف دسته فرمان برای  نوع استفاده ای که از هر دوچرخه می شود، بسیار آشکار است.

حتما بخوانید:   رونمایی از Scultura، سبک ترین دوچرخه جهان با بدنه ۶۹۰ گرمی

دوچرخه هایی که برای سطوح سخت تر طراحی شده اند، دارای دسته فرمان پهن تری هستند تا دوچرخه سوار، کنترل بیشتری بر دوچرخه داشته باشد؛ بر خلاف دسته فرمان های خمیده در دوچرخه های جاده که پائین تر قرار می گیرند و از حالت آیرودینامیک بیشتری برخوردارند.

وزن:

در پائین آمدن از کوه، طراحی یک فریم سنگین که بر کاهش سرعت تاثیر داشته باشد یک ضرورت محسوب می شود. دوچرخه های کوهستان که برای این منظور طراحی شده اند از اندازه معمولی سنگین تر هستند و دارای لاستیک های پهن و سیستم تعلیق گسترده ای می باشند که به دوچرخه سوار کمک می کند در پائین آمدن از کوه و سرازیری ها بتواند به راحتی دوچرخه را کنترل کند.

یک دوچرخه خوب برای جاده  باید به شکلی طراحی شود که تا حد زیادی وزن زیاد را از بین ببرد. برای این منظور از موادی مثل تیتانیوم و فیبرکربن در ساخت فریم دوچرخه استفاده می شود تا علاوه بر کاهش وزن، قدرت و انعطاف پذیری را هم به همراه داشته باشد.

حتما بخوانید:   هیجان انگیزترین مسیرهای دوچرخه سواری در دنیا

تایر:

از نکات مهم در تایر دوچرخه های کوهستان، مقدار کشش آن است.تایر دوچرخه کوهستان پهن و دارای تعداد زیادی آج لاستیکی برای افزایش سطح تماس با زمین و اصطحکاک بیشتر است.

این ویژگی به دوچرخه سوار کمک می کند که در پایین آمدن از تپه ها کنترل بیشتری بر دوچرخه داشته باشد. از طرف دیگر لاستیک های دوچرخه ی جاده بسیار باریک و صاف است، و بستگی به سطح لاستیک و توانایی دوچرخه سوار دارد که چگونه بتواند اصطحکاک بین لاستیک ها و سطح زمین را حفظ کند.

سیستم تعلیق:

دوچرخه هایی  که صرفا برای سرعت طراحی شده اند، فاقد سیستم تعلیق می باشند. فریم این دوچرخه ها از مواد و متریالی ساخته می شوند که قدرت جذب ارتعاشات سطح جاده در آن بالا باشد.

از طرف دیگر، کمک جلو و سیستم تعلیق عقب به شکلی منحصر به فرد در دوچرخه های کوهستان برای مواجه با سطوح سخت  طراحی شده است. سیستم تعلیق ساده ترین راه برای شناسایی دوچرخه های هیبرید و شهری است. که شامل دسته فرمان صاف و لاستیک باریک و امکان استفاده از سیستم تعلیق به صورت دلخواه است و بنابرنوع استفاده ای که از دوچرخه می شود میتواند از این سیستم استفاده کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *